مانند بسیاری دیگر از امور که در شهرستان قواعد و آداب خاص خود را دارد  روزنامه نگاری نیز چنان است یعنی بدون انکاز اصول و مبانی حرفه ای و تجربی و غیره برای کار در مطبوعات محلی و برای اینکه بتوان گلیم خود را از آب بیرون کشید نیاز به دانشی افزونتر از کلاس های روزنامه نگاری دارید و این دانش را در هیچ دانشکده ای آموزش نمی دهند الا در تحریریه های کوچک و محقر مطبوعات محلی. شاید برای بسیاری از کسانی که فضای تحریریه یک مطبوعه محلی را تجربه نکرده اند این حرف ثقیل و غیر قابل باور باشد . معضلات عمده را شماره می کنیم و بحث می نماییم:

۱- مدیر مسئول: نوروز سال ۸۲به آقای جاودانی مدیر کنونی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان غربی گفتم سیاست وزارتخانه در دادن امتیاز نشریات در شهرستان ها بیشتر دادن یک رانت و امتیاز ویژه به برخی افراد است که از تنها چیزی که سر در نمی آورند قلم و کاغذ و روزنامه نگاری است. صاحبان امتیاز بیشتر نمایندگان سابق مجلس افراد صاحب نفوذ وتی فاقد وجهه اجتماعی و در مجموع کسانی هستند که فکر می کنند نشریه ابزار مناسبی ست که می تواند آنها را در رسیدن به اهداف یاری کند.