درد رسانهاي
ويژه نامه شرق جمعه در خصوص شهر اصفهان است و يك گزارش در خصوص مطبوعات و روزنامههاي اصفهان دارد كه براي من از يك نظر جالب و از جهتي ديگر تكان دهنده بود. جالب از اين نظر كه وضعيت مطبوعات اصفهان از لحاظ تيراژ و مخاطب و با در نظر گرفتن تعداد جمعيت و سابقه تاريخي و ميزان سواد و فرهنگ روزنامه خواني و حلقه ادبي اصفهان و مشاهير و آثار باستاني و سيل گردشگران داخلي و خارجي و باقي عوامل و غيره بهتر از زنجان ما نيست. دلايلش بماند. جالبتر اينكه مطبوعات استان ما حداقل دو بار در جشنواره مطبوعات كشور مقام آورده است. جالبترين اينكه شهروند اصفهاني گلايه كرده بود كه مطبوعات اصفهان بيشتر آگهي چاپ ميكنند! در شهر و استان ما مطبوعات براي شكار آگهي به طرقي متوسل ميشوند البته در برخي اوقات! كه عقل جن هم به آن قد نميدهد. بگذريم كه بعضي هم تا آگهيهاي صفحه اول پر نشود اصلاً منتشر نميشوند. مگر مغز خر خوردهاند كه از جيبشان براي آگاه سازي مردم پول خرج كنند و ضرر بدهند.
و اما بخش تكان دهنده اينك هدر همين گزارش نوشته روزنامه نيم نگاه در شيراز روزي 60000 نسخه تيراژ دارد. براي شخص من كه واقعاً باور كردن آن سخت است. نوشته مردم براي خريد اين روزنامه در شيراز صف ميكشند. اگر اين موضوع حقيقت داشته باشد كه من شخصاً اميدوارم، تفاوت بين يك شهر فرهنگي با يك شهر بازاري و يك شهر داراي بيسوادي مزمن و عقب افتاده مشخص ميشود.