حتا برای دل ما هم که شده

این باران نباید بند بیاید

 

بند از بند پاره می شود                     نمی شود

چشم های دریا

رو به آسمان است

کسی از حوالی گریه

                               پایین

                                       می افتد

مانند بندی

که از دلیعکاس خودم

 

ما آمده بودیم برای چیدن باران

نه تماشای بغض در تاریکی

نه هراس از فرو رفتن

                                در عمق شب

برای خواب رفتن در کنار سایه سپیدار

نه آویزان شدن از بندی

که از رشته دلی می گسلد

 

برای دل نازک ما هم که شده

                                          باید

این باران بندبند نیاید.

۱۲/۷/۸۷  تالش