زمان واحد نسبی اندازه گیری دنیای مکانیکی است. آنچه را که عکاس خودمگذشته می نامیم خاطره کنونی ماست از گذشته و آنچه که آینده می نامیم اش انتظار کنونی ماست از فردا. بنابراین تنها یک حال ابدی وجود دارد که واقعیت است. اندیشه - معنوی - قادر است همه این امتداد را یک جا در خود بگیرد ولی ذهن ـ مادی ـ فقط در یک امتداد و یک خط مستقیم قادر به تجسم      آن امتداد است. درست نیست که بگوییم دیروز بود، امروز هست ، فردا خواهد بود. هر سه آنها در یک لحظه معین هستند و فقط دید محدود ماست که مانع می شود این هر سه را در یک آن ببینیم.