همیشه کارهای عقب افتاده بسیاری داریم که می سپاریم شان به فردا و فرداها. نمی دانم وقت مرگ که برسد تکلیف کارهای عقب مانده مان چه خواهد شد؟ آیا هنگام مرگ هم به کارهای عقب افتاده ، کتاب های نخوانده، داستان های ننوشته ، شعرهای نسروده و کوه های نرفته و ندیده فکر خواهیم کرد؟