مبانی عکاسی1
عکاسی
گرفتن عکس خوب نیاز به دوربین گرانقیمت و دارای تکنولوژی بیسار پیشرفته ندارد. قدرت عکس – یا ویژگی یک عکس خوب – به دو عامل بستگی دارد: کادربندی مناسب و سوژه و هر دوی این ویژگی ها، عواملی انسانی هستند که به عکاس وابسته اند نه به دوربین و تکنولوژی نهفته در آن. حتا می توان لحظات ناب در یک عکس را نیز زیر مجموعه ای از سوژه دانست زیرا آن لحظات در خصوص سوژه باز تعریف و آفریده می شوند. اما چرا حرص و ولع برای در اختیار گرفتن دوربین های دیجیتال با آخرین تکنولوژی رو به افزایش است؟ و آیا اصولن عکاسان حرفه ای همواره آخرین تکنولوژی عکاسی را در اختیار دارند؟ پاسخ پرسش دوم البته منفی است. در خصوص پرسش اول نیز پاسخ می تواند این باشد که افرادی رو به سوی دوربین های واجد آخرین تکنولوژی می آورند که از دانش و زبان عکاسی نازلی برخوردار هستند و می خواهند با استفاده از تکنولوژی ضعف خود را پوشش دهند یا بر این ضعف سرپوش بگذارند. ناگفته پیداست دوربین به هیچ عنوان قادر به انجام این کار نخواهد بود و ضعف عکاسی یک عکاس در عکس هایی که با پیشرفته ترین دوربین ها نیز گرفته شده اند از آفتاب ظهر تابستان آشکارتر خواهد بود.

این البته به این مفهوم نیز نیست که دوربین ها تفاوتی با هم ندارند. اتفاقن دوربین های پیشرفته امکانات بسیاری در اختیار عکاس قرار می دهند تا اجرای وی از یک سوژه شکل بهتری داشته باشد.ولی یک نکته را هم همواره باید مد نظر داشت، عکاسی یک هنر است، هنر همواره از دل تحمل سختی و مشقت و رنج و تمرین و ممارست بیرون می آید، عکس هایی که با استفاده از تکنولوژی تولید می شوند غالبن کیفیت هنری خود را از دست می دهند و تبدیل به کالایی می شوند که در یک کارخانه عکس سازی به تولید انبوه رسیده اند. تکنولوژی های امروزی در کسری از ثانیه چندین عکس از سوژه ها می گیرند که یکی از آنها دارای بهترین کیفیت است. بدیهی است که عکاس صاحب این تکنولوژی دغدغه زیادی برای تزریق کیفیت به عکس خود ندارد زیرا دوربین به صورت اتو ماتیک یکی از عکس ها را متمایز خواهدکرد، اما عکاس فاقد تکنولوژی باید آنقدر در کار خود به مهارت رسیده باشد تا بتواند هنر و توانایی خود را در یک عکس وارد کند و معنای هنر همین است.
حضور تکنولوژی مدرن تاثیر منفی دیگری بر دنیای عکس نهاده است، تا قبل از ظهور عکس های دیجیتال و نرم افزارهای کامپیوتری ویرایش و ادیت ، عکس سندیت غیر قابل انکاری داشت، سندی که حرف آخر را می زد و وجود یک عکس از واقعه، یعنی این که هیچ تردید و شکی در صحت وقوع واقعه نمی توان کرد یا حداقل کمترین تردید در خصوص واقعه وجود دارد. ولی امروزه به لطف تکنولوژی و نرم افزارهای رایانه ای، عکس از کمترین سندیت ممکن برخوردار است، هر عکسی را دیدید باید بلافاصله در صحت آن شک کنید، در دنیای امروز عکس هیچ سندیتی ندارد مگر عکس آن ثابت شود. در این حکم شک نکنید.