برای من اردبیل به نوعی شهر دوم محسوب می شود. با اینکه تقریبن خیلی کم در اردبیل بوده ام( شهر اردبیل) ولی هر وقت در خیابان راه می روم یا رانندگی می کنم حس اینکه در شهر دیگری هستم را ندارم. اردبیل یک شهر کاملن دوست داشتنی است و هر کس یک بار گذرش به اردبیل افتاده باشد می تواند در این مورد اظهار نظر کند. در اردبیل فرکانس سه اسم پسرانه خیلی زیاد است: شهروز، آیدین و رامین. راستش اردبیل خیلی شبیه زنجان ماست.  هوای سرد تقریبن مشابه، لهجه تقریبن همسایه، آشنایی تقریبن زیاد من از شهرها و شهرستان های اردبیل، ۳ ماهی که در پارس آباد بوده ام و اینکه مادرم متولد استان اردبیل است( خلخال). هر چه باشد ما در این خاک مرده ای هم داریم از روزگار رضاخان. خاک عامل آشنایی می تواند باشد البته.

پی نوشت: اینروزها اینقدر مصرف سیگارم بالا رفته که رسمن معده جوابم کرده. تاکنون اگه سرطان ریه و معده وغیره نگرفته باشم قطعن ۱۰ سال دیگر هم زنده می مانم.