تیرماه سال ۸۱ بود که خبر درگذشت بهرام محمدی سردبیر ماهنامه پیک آذر را حسام از دفتر بهار زنجان به من داد و من در بیابان بودم در دشت سهرین. اینکه چگونه تا دفتر آمدم بماند اینکه چگونه با مدیر مسئول و مهمانانش برخورد کردم هم بماند مهم این است که یاد و خاطره یکی از محجوب ترین و با سوادترین مطبوعاتی های این استان به فراموشی سپرده شده است. یک شب که با هم با اتوبوس می رفتیم تهران از برنامه هایش گفت از آرزوهایش واینکه دوست داشت اسطوره شناسی بخواند و علاقه غریبی به مبحث اساطیر دارد و ..... تابستان ۷۶ بود او دانشجوی دانشگاه تربیت معلم بود من دانشگاه تهران. او خود تبدیل به اسطوره شد. ما اینک در مردگانخویش نظر می بندیم با طرح خنده ای و نوبت خود را انتظار می کشیم بی هیچ خنده ای.

از تمام دوستانی که در این چند روزه ما را شرمنده محبت خود کردند سپاسگزارم.