۱- غایله کاریکاتور با تمام حواشیش در حال پایان گرفتن است می ماند چند نکته: از حالا باید به فکر کسانی باشیم که به اقرب احتمال احضار خواهند شد و احیانن از عقلای فعالان قومی خواهند بود همچنانکه فکر مانا نیستانی و مهرداد قاسمفر ذهنمان را مشغول کرده است.

۲- این غایله نشان داد که چه پتانسیل های نادیده و مغفولی در جامعه وجود دارند که به جرقه ای بند هستند تا مشتعل شوند. چرا برای این ماجراها پیش گیری های لازم صورت نمی گیرد؟ طرفه آنکه هر چه می رود از جیب ملت است.مگر بانکهایی که در اردبیل در آتش سوختند از جیب چه کسی رفتند؟

۳- جوامع متکثر مثل ایران نیازمند مدیریت قوی تری هستند تا عدالت معطوف به حواشی به نحو مناسبی در آنها اعمال گردد و حالت گریز از مرکز کمتری ایجادشده و موجب اعتراض قومیت ها و جوامع پیرامونی نشود. آیا اگر به استانهای ترک زبان نیز مانند اصفهان و یزد توجه می شد شاهد این همه اعتراض بودیم؟

۴- متعجبم چرا بسیاری از وبلاگ نویسان استان های غیر ترک زبان هیچ توجهی به مساله نشان ندادند و از یک احضار نظر کوچک دریغ کردند. این مساله در هر صورت یک مورد ملی نیز بود.

۵- و یک نکته کاملن شخصی: در یکی از پستهای قبلی به شدت راجع  به یک روزنامه نگار تند رفتم و از حد اعتدال و ادب خارج شدم. گرچه هنوز از منطق آن پست دفاع می کنم ولی شرمنده اخلاق بزرگوار این همکار هستم. آقای قزوینی خیلی مخلصیم.